Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Historia miejscowości

Dawno dawno temu...

Na gruntach Starego Lublińca, osady o co najmniej piętnastowiecznych korzeniach, około 1569 roku powstała wieś nazywana w odróżnieniu od macierzystej Nowym Lublińcem. Aż do XVIII wieku obydwie miejscowości istniały jako jedna osada, zachowując wspólnotę organizacyjną i terytorialną. Dzięki temu Lublińce należały do największych osad w starostwie lubaczowskim, do którego pod względem własnościowym należały.

W okresie staropolskim na terenie Lublińców nie było folwarków, a miejscowi chłopi byli zobowiązani do odrabiania pańszczyzny w niekiedy bardzo odległych gospodarstwach starościńskich , np. w Lubaczowie i Dziewięcierzu. Brak folwarków może więc wykluczyć istnienie lokalnego dworu. Z kolei jednak wiadomo, że w 1 połowie XVII wieku obydwie osady były często puszczane w dzierżawę. Tenutariusze, którzy negatywnie zapisali się w dziejach wsi, dopuszczając się nadmiernych obciążeń szykanując mieszkańców, mogli posiadać tutaj samodzielne dworki.

Zdecydowana zmiana pod tym względem nastąpiła po rozbiorach i sprzedaży przez władze austriackie dawnych królewszczyzn w ręce prywatne. W 1818 roku obydwa Lublińce, jako dwuwioskowy majątek, wraz z innymi dobrami w środkowej i północnej części obecnego powiatu lubaczowskiego, zakupił baron Herman Brunicki. Jemu to zapewne można przypisać rozbudowę wcześniej istniejącego lub wzniesienie nowego założenia dworskiego.

Powstało ono na terenie Nowego Lublińca, na zachodnim skraju wysoczyzny opadającej w szeroką dolinę Wirowej, która rozdziela obydwie wsie. Murowany dwór zajmował południową część terenu, przy głównej drodze. Posiadał plan prostokąta z gankiem od wschodu. Wokół budynku założone były elementy architektury zieleni: od strony zachodniej dwa koliste gazony, a od wschodu partery ogrodowe przechodzące w park. Z dworem sąsiadowały budynki gospodarcze folwarku, tworzące znacznych rozmiarów zespoły z kwadratowymi dziedzińcami pośrodku. Dalej na północ istniał duży ogród. W końcu wieku do tego kompleksu dołączył budynek gorzelni.

Od 1841 roku zespół dworski należał do Piotra Brunickiego, syna Hermana. Podczas powstania styczniowego i rozegranej w pobliżu Lublińca – po rosyjskiej stronie kordonu zaborczego – bitwy pod Kobylanką, w dworze lublinieckim było punkt medyczny dla rannych powstańców. Jego właściciele odegrali też ważną rolę w dostarczaniu walczącym oddziałom polskim zaopatrzenia w broń i żywność.

W końcu XIX wieku majątek należał do Wattmannów i Sanderów, a następnie wszedł w posiadanie dr. Emila Parnasa, prawnika, bankowca i działacza gospodarczego. W 1907 roku w pobliżu miejsca bitwy pod Kobylanką Parnas ufundował pomnik.

Zespół dworski przetrwał do czasów II wojny światowej. Na początku 1944 roku został zniszczony podczas wspólnej akcji sowieckich i polskich partyzantów na funkcjonujący w zabudowaniach folwarcznych niemiecki liegenschaft.

W okresie powojennym teren kompleksu dworskiego objął PGR i Kółko Rolnicze. Do reliktów podworskiej przeszłości terenu należy starodrzew lipowy, rosnący w pobliżu miejsca po dworze, głównie wzdłuż ziemnego wału przy wschodniej granicy dawnego obszaru dworskiego. Natomiast od strony zachodniej w pobliżu drogi do Starego Lublińca stoi samotna pomnikowa lipa.

Tekst : Janusz Mazur „ Zabytowa architektura dworsko – pałacowa ziemi lubaczowskiej” Lubaczów 2014


Historia miejscowości

• 1507 – założenie Starego Lublińca

• 1569 – założenie Nowego Lublińca przez Jerzego Jazłowieckiego

• 1571 - budowa cerkwi w Nowym Lublińcu

• 1590 – wsie otrzymują przywileje królewskie nadane przez Zygmunta III Wazę

• 1629 – pierwszy najazd tatarski

• 1672 – drugi najazd tatarski, spalenie cerkwi

• 1676 – budowa kolejnej cerkwi przez Jana Skoteńskiego

• 1772 – pierwszy rozbiór Polski. Lubliniec należy do rządu austriackiego

• 1818 – przez licytacje wieś nabył baron Brunicki

• 1848 – w Nowym Lublińcu powstaje szkoła jednoklasowa

• 1863 – bitwa pod Kobylanką

• 1918 – Polacy toczą walki z Ukraińcami, przyłączenie Lublińców do Polski

• 1939/40 – Niemcy przeprowadzili likwidacje ludności żydowskiej

• 1944/47 – walki z bandami UPA (Ukraińska Powstańcza Armia)

• 1947 (4/5 maja) – wysiedlenie Ukraińców i zasiedlenie Lublińców Polakami

• 1947 – utworzenie Szkoły Podstawowej w Nowym Lublińcu oraz szkół filialnych

• 1949 – powstanie Ochotniczej Straży Pożarnej, biblioteki publicznej, poczty i sklepu

• 1950 – utworzenie Państwowego Gospodarstwa Rolnego (PGR)

• 1954/72 – funkcjonowało Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej

• 1954 – elektryfikacja wsi

• 1961 – utworzenie Kółka Rolniczego

• 1962/66 – przebudowa drogi Cieszanów – Lubliniec – Tarnogród, położenie asfaltu

• 1962/67 – melioracja gruntów przez wojsko

• 1964 – utworzenie parafii pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego w St. Lublińcu

• 1970 – oddanie zbiornika wodnego „Zalewu” na rzece Wirowej w St. Lublińcu

• 1973 – Lublińce wchodzą w skład gminy Cieszanów

• 1982 – podłączenie wodociągu do wsi

• 1984/90 - regulacja rzeki Wirowej i melioracja użytków rolnych (1080ha)

• 1987/94 – rozbudowa budynku szkoły

• 1999 - gazyfikacja wsi

• 2001 – otwarcie szkolnej hali sportowej

• 2010 - odbył się pierwszy Exodus Młodych

• 2011 - remont Domu Kultury w Starym Lublińcu i biblioteki

• 2012 - remont remizy oraz nowy samochód dla OSP Nowy Lubliniec